Oszczędność środków wyrazu i prostota formy obiektu jako dominanty nie konkuruje z krajobrazowym otoczeniem, a raczej wzbogaca go i uzupełnia w jego kulturowym wymiarze...

Architektura użyteczności publicznej, w tym mała architektura i zagospodarowanie przestrzeni – ex aequo

  • Autor: Biuro DDJM Sp. z o.o. Marek Dunikowski, Wojciech Miecznikowski, Jarosław Kutniowski
  • Inwestor: Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego
  • Wykonawca: SKANSKA S.A.

Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego

Uzasadnienie Sądu konkursowego:

Projekt i realizacja stanowią bezprecedensowy i oryginalny przykład realizacji dużego założenia w zakresie programu i kubatury obiektu w otwartym krajobrazie wiejskim, na tle pól i łąk oraz otaczających wzniesień.

W kategorii paradygmatu powstał wzorzec interesującego i ważnego kulturowo rozwiązania. Oszczędność środków wyrazu i prostota formy obiektu jako dominanty, nie konkuruje z krajobrazowym otoczeniem, a raczej wzbogaca go i uzupełnia w jego kulturowym wymiarze.

Kompozycja „kubusa” wpisanego w arkadowy rytm delikatnej struktury przestrzennej, koresponduje z horyzontalnym pasmowym charakterem zabudowy sąsiednich siół wiejskich zespołów.

Użyte materiały: drewno i kamień – są wyrazem rozumienia tradycji miejsca wyrażonej w pełni nowoczesnej interpretacji formy architektonicznej.

Stanisław Witkiewicz pozostawia wolność w wyborze formy, jeśli ta koresponduje lub wzbogaca otoczenie, a zarazem wpływa pozytywnie na intelektualny i emocjonalny odbiór dzieła.

Tak jak świątynie, obiekty religijne są dominantami krajobrazu wsi, tak Centrum Krzysztofa Pendereckiego – swoista świątynia muzyki – ma także do tego szczególne prawo.